Monitoring bociana w Międzyrzeczu

Słów kilka o tym, jak wszystko się zaczęło.
Awatar użytkownika
Monter
Administrator
Posty: 73
Rejestracja: 03 kwie 2019, 20:55
Lokalizacja: Międzyrzecze Górne
Kontakt:

Monitoring bociana w Międzyrzeczu

Post autor: Monter » 05 maja 2019, 22:45

"Edukacja ekologiczna poprzez monitoring bociana białego w Międzyrzeczu Górnym"
bocian_kam_2009.jpg
Florek w oku kamery z 2009 roku.


W dniu 23 kwietnia 2009 roku, nieco później niż zwykle w gnieździe na starej remizie w Międzyrzeczu Górnym zawitał pierwszy bociek.
Nareszcie... Tym razem niezwykle wyczekiwany, gdyż już od kilku tygodni trwały przygotowania do niezwykłego projektu - monitoringu bociana białego.
Opracowany przez grupę zapaleńców, skupionych wokół OSP Międzyrzecze Górne oraz Stowarzyszenie Przyjaciół Międzyrzecza projekt, polega na obserwacji gniazda bocianiego przez Internet. Dzięki dotacji finansowej, przekazanej przez Starostę Bielskiego oraz pomocy rzeczowej przekazanej przez prywatnych sponsorów - firmę Camar z Bielska-Białej oraz serwis Webcamera.pl z Andrychowa rozpoczęty został bardzo ciekawy i nowatorski projekt, pozwalający na obserwację gniazda bocianiego przez Internet.
W dniu 25 kwietnia 2009 roku udostępniony został wszystkim internautom podgląd na gniazdo bociana, zlokalizowane na starej remizie w Międzyrzeczu Górnym.
gn2000.jpg
Widok na gniazdo z 2000 roku z balkonu remizy, w której właśnie trwało moje wesele.


"Edukacja ekologiczna poprzez monitoring bociana białego w Międzyrzeczu Górnym"
to projekt którego celem jest podniesienie wrażliwości na otaczający świat oraz propagowanie idei ochrony dzikich zwierząt.
Obserwowane gniazdo bocianie jest umieszczone na starej, zbudowanej w 1908 roku remizie strażackej.

W Międzyrzeczu wiosną
Radość niesłychana
Gdyż gościmy w domach
Na „on-line” bociana

Włączywszy komputer
Wielu się uśmiecha
Patrząc jak nasz Floruś
Remontuje strzechę

Pręży się, klekoce
Mości gniazdko, czeka
No niechże nareszcie
Przyleci partnerka

Wreszcie nadleciała,
Ma swą Florentynkę
Odtąd u bociusia
Już szczęliwsza minka

Ta przemiła para
Strażnicy pilnuje
Cieszy nasze oczy
I serca raduje

aniołek


Międzyrzecze Górne - wieś położona jest na Pogórzu Śląskim, pomiędzy rzekami Jasienicą na zachodzie a Wapienicą na wschodzie (stąd nazwa Międzyrzecze). Od strony północnej sąsiaduje z Międzyrzeczem Dolnym, od wschodu i południowego wschodu z Bielskiem-Białą (Wapienicą), od południowego zachodu z Jasienicą, a od zachodu z Rudzicą.
Miejscowość po raz pierwszy wzmiankowana została w łacińskim dokumencie Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego), spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna ok. 1305 w szeregu wsi zobowiązanych do płacenia dziesięciny biskupstwu we Wrocławiu, w postaci item in Mesisrozha debent esse XL mansi solubiles[2][3][4]. Zapis ten oznaczał, że wieś zobowiązana została do płacenia dziesięciny z 40 łanów większych. Jej powstanie wiąże się z przeprowadzaną pod koniec XIII wieku na terytorium późniejszego Górnego Śląska wielką akcją osadniczą (tzw. łanowo-czynszową). Wieś politycznie znajdowała się wówczas w granicach utworzonego w 1290 piastowskiego (polskiego) księstwa cieszyńskiego, będącego od 1327 lennem Królestwa Czech, a od 1526 roku w wyniku objęcia tronu czeskiego przez Habsburgów wraz z regionem aż do 1918 roku w monarchii Habsburgów (potocznie Austrii).
Założona na przełomie XIV i XV wieku parafia św. Marcina Biskupa i Wyznawcy w połowie XV wieku liczyła stosunkowo dużo parafian w porównaniu do innych parafii księstwa cieszyńskiego, tj. 285[5]. Do schyłku średniowiecza wieś pozostawała własnością szlachecką[6]. W drugiej ćwierci XV wieku w Międzyrzeczu osiadła ludność niemiecka zakładając osadę Konradiswalde (las Konrada), z czasem przezwana Kurzwaldem i Międzyrzeczem Górnym. W 1572 zarówno Międzyrzecze Dolne jak i Górne weszły w skład powstałego wówczas stanowego państwa bielskiego.
Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 210 budynkach w Międzyrzeczu Górnym na obszarze 1454 hektarów mieszkało 1561 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 107,36 os./km². z tego 436 (27,9%) mieszkańców było katolikami, 1095 (70,2%) ewangelikami a 30 (1,9%) wyznawcami judaizmu, 974 (62,4%) było niemiecko-, 581 (37,2%) polsko-, a 6 (0,4%) czeskojęzycznymi. Do 1910 roku liczba mieszkańców wzrosła do 1642 osób.
Po zakończeniu I wojny światowej tereny, na których leży miejscowość - Śląsk Cieszyński stał się punktem sporu pomiędzy Polską i Czechosłowacją. W 1918 roku na bazie Straży Obywatelskiej miejscowi Polacy utworzyli lokalny oddział Milicji Polskiej Śląska Cieszyńskiego, który podlegał organizacyjnie 11 kompanii w Bielsku[10].
W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.
Źródło: wikipedia
stara_remiza.jpg
Zdjęcie remizy z 2007 roku, autorstwa Leszka Mroczko.

ODPOWIEDZ